Vastgoed · 1 okt 2026 · 21 min leestijd

De Spaanse huurdecreten van oktober 2026 zijn op 2 oktober ingetrokken en sinds 8 oktober terug: wat nu voor een huurcontract geldt, na de stemming van 12 november

Olga Caballero & Co. Olga Caballero & Co.Juridisch kantoor · Tenerife en Fuerteventura

Een Nederlandse eigenaar heeft twee appartementen in Los Cristianos. Het ene is sinds 1 maart 2022 verhuurd aan een gezin dat er het hele jaar woont, voor € 950 per maand, met een contract waarvan de vijf jaar begin maart 2027 aflopen; het andere gaat elke winter, van november tot maart, naar hetzelfde gepensioneerde echtpaar uit Hamburg, met wat beide partijen altijd een seizoenscontract hebben genoemd. Eind september 2026 herschreef de regering de regels voor beide appartementen bij decreet: het Real Decreto-ley 26/2026, gepubliceerd op 30 september en van kracht sinds 1 oktober, en het Real Decreto-ley 27/2026, gepubliceerd op 1 oktober en van kracht sinds 2 oktober. Op 2 oktober stemde het Congres over de twee decreten en trok het beide in: het eerste met 178 stemmen tegen 172, het tweede met 184 stemmen tegen 166. De verlenging met vijf jaar en het jaar huur voor het niet verlengen, de twee extra jaren op verzoek van de huurder, het plafond van 2 % op huuraanpassingen en de huur van «tijdelijke woonruimte» die het seizoenscontract had vervangen, zijn een paar dagen wet geweest en zijn weggestemd. Deze notitie is op 1 oktober geschreven om de twee decreten uit te leggen. Nu zegt zij welke regels opnieuw voor een huurcontract gelden, legt zij vast wat de decreten hadden veranderd, en kijkt zij naar wat er is gedaan in de dagen dat ze van kracht waren. De citaten staan in het Spaans, de lezing in het Nederlands.

Update van 13 november 2026: het wetsdecreet dat de maatregelen terugbracht is bekrachtigd, dat over de verlengingen ingetrokken

Op 7 oktober 2026 publiceerde het staatsblad het Real Decreto-ley 29/2026 van 6 oktober, van kracht sinds 8 oktober, en daarmee het Real Decreto-ley 28/2026, dat zijn eigen inwerkingtreding op 15 november stelde. Het eerste schrijft bijna alles opnieuw wat de twee ingetrokken decreten met een huurcontract hadden gedaan: de buitengewone verlenging op verzoek van de huurder, per jaar tot twee jaar extra, voor een huur van de hoofdwoning waarvan de verplichte verlenging vóór 31 december 2028 afloopt of waarvan de stilzwijgende verlenging afloopt, mits de huurder de huur van de voorgaande acht maanden op tijd heeft betaald (vijfde slotbepaling); het plafond van 2 % op de jaarlijkse aanpassing tenzij de partijen een ander cijfer afspreken, en geen enkele verhoging waar de huur boven de referentie-index ligt, voor de aanpassingen die tot 31 december 2027 vallen (zesde slotbepaling); de huur van tijdelijke woonruimte in de plaats van de seizoensverhuur, met een schriftelijke, aantoonbare reden, langer dan eenendertig dagen en in de regel niet langer dan twaalf maanden, hoogstens twee contracten op rij (artikelen 2.3, 7 en 9 bis van de wet op de stedelijke huur); het plafond van eenendertig dagen voor de vakantieverhuur die de wet aan de toerismeregels overlaat (artikel 5.e); de kleine lettertjes van het gewone huurcontract (de IRAV als plafond van elke aanpassing, belastingen en makelaarskosten nooit voor rekening van de huurder, de termijn van vijftien dagen om te herstellen, geen afstand van het voorkeursrecht van de huurder, de aanvullende waarborg van twee maanden, de ondertekende eindverklaring: artikelen 18, 20, 21, 25, 36 en 37); en de ontruimingsregels, de opschorting tot 31 december 2030 en de twee maanden van de overheid om te herhuisvesten of te betalen (artikelen 2 en 5). Verzoeken om de buitengewone verlenging die onder het maartdecreet zijn gedaan, gelden als geldig gedaan (eerste overgangsbepaling); een seizoenscontract dat vóór 8 oktober is getekend, houdt zijn regime tot het afgesproken einde en eindigt dan zonder verlenging (achtste overgangsbepaling van de wet). Het tweede wetsdecreet zou artikel 10 van de wet vanaf 15 november hebben herschreven: zes maanden opzegtermijn voor de verhuurder, stilzwijgende verlengingen van vijf jaar en een vergoeding van maximaal twaalf maanden huur voor niet verlengen, met eigen uitzonderingen. Op 12 november 2026 stemde de Permanente Deputatie van het ontbonden Congres over beide, en het staatsblad publiceerde de twee besluiten op 13 november: het Real Decreto-ley 29/2026 is bekrachtigd en blijft van kracht; het Real Decreto-ley 28/2026 is ingetrokken vóór de dag waarop het in werking zou treden, zodat zijn artikel 10 nooit heeft gegolden, en de opzegtermijn om niet te verlengen blijft vier maanden voor de verhuurder en twee voor de huurder, met een stilzwijgende verlenging per jaar tot drie jaar extra (artikel 10.1 van de wet). De rest van deze notitie is het verslag van de dagen tussen de intrekking en het nieuwe wetsdecreet, en van wat de intrekking openliet; de vragen aan het einde zijn beantwoord naar de wet zoals die op 15 november luidt.

Wat de stemming heeft gedaan, en vanaf wanneer

Een decreet-wet is de regering die in een spoedeisend geval alleen wetgeeft, en de Grondwet houdt haar kort: het moet aan een stemming van het hele Congres worden voorgelegd en el plazo de los treinta días siguientes a su promulgación — binnen dertig dagen na de afkondiging — en de kamer moet zich uitdrukkelijk uitspreken over su convalidación o derogación — de bekrachtiging of de intrekking ervan (artikel 86.2). Dit keer kwam de stemming twee dagen na de publicatie van het eerste decreet en één dag na die van het tweede.

Een intrekking wordt bekendgemaakt met een besluit van het Congres dat in het staatsblad wordt afgedrukt. Bij het vorige huurdecreet, het Real Decreto-ley 8/2026 van maart, was de stemming op 28 april en verscheen het besluit op 30 april, en de databank van het staatsblad zelf dateert het einde van dat decreet op de dag van die publicatie. Wat er gebeurt met de artikelen die een ingetrokken decreet had herschreven, laat een ouder geval zien. In december 2018 hervormde een decreet-wet de wet op de stedelijke huur; het Congres trok het op 22 januari 2019 in, en de geconsolideerde tekst van de wet in het staatsblad keerde op 24 januari, de dag waarop het besluit werd gepubliceerd, terug naar de eerdere tekst. Deze keer wachtte het staatsblad niet: beide besluiten zijn op de dag van de stemming gepubliceerd, in een tweede nummer van 2 oktober 2026, en zijn geconsolideerde tekst van de wet keerde vanaf diezelfde dag terug naar de tekst van 30 september. De maatregelen die alleen in de decreten leefden, zoals de buitengewone verlenging, het plafond van 2 % en de schorsing van ontruimingen, zijn ermee verdwenen.

Het is de tweede keer dit jaar. Het decreet van maart bevatte een buitengewone verlenging en een plafond van 2 % die sterk leken op die van september, en het Congres trok het achtendertig dagen na de publicatie in. De maatregelen kwamen in september terug en zijn opnieuw gevallen. Ze kunnen een derde keer terugkomen, bij decreet of als wetsontwerp; zolang een tekst zijn stemming niet heeft doorstaan, moet een verhuurder of een huurder handelen naar de wet die op die dag geldt, schriftelijk en met data.

De huur van een hoofdverblijf: vier maanden opzegtermijn, drie jaar erbij

Zonder het tweede decreet is artikel 10 van de wet op de stedelijke huur opnieuw het artikel dat de woonwet van 2023 heeft achtergelaten. Wanneer de huur van een hoofdverblijf haar vijf jaar heeft bereikt, of zeven als de verhuurder een rechtspersoon is, en geen van beide partijen heeft opgezegd, geldt: el contrato se prorrogará obligatoriamente por plazos anuales hasta un máximo de tres años más — het contract wordt verplicht verlengd per jaarlijkse termijnen, tot hoogstens drie jaar extra (artikel 10.1). De opzegging van de verhuurder moet ten minste vier maanden vóór het einde van de termijn worden gedaan, die van de huurder ten minste twee. In die drie jaar kan alleen de huurder eruit stappen, met een maand opzegtermijn vóór het einde van elk jaar. En een verhuurder die op tijd opzegt, heeft geen reden nodig en is niets verschuldigd: de twaalf maanden huur van het tweede decreet hingen aan een artikel dat niet meer bestaat.

Twee verlengingen op verzoek van de huurder blijven, omdat ze al vóór de decreten in de wet stonden. Een huurder die een situatie van sociale en economische kwetsbaarheid aantoont, met een verslag of verklaring van de sociale diensten uit het laatste jaar, kan om één jaar extra vragen, en een verhuurder die grootbezitter van woningen is, moet dat aanvaarden (artikel 10.2). Ligt de woning in een gebied dat tot gespannen woningmarkt is verklaard, dan kan de huurder om jaarlijkse verlengingen tot drie jaar vragen, die de verhuurder moet aanvaarden tenzij de partijen andere voorwaarden afspreken, een nieuw contract sluiten of de verhuurder heeft meegedeeld dat hij de woning nodig heeft (artikel 10.3). De buitengewone verlenging van hoogstens twee jaar die het eerste decreet gaf aan elke huurder die bij was met de huur, is verdwenen.

Voor het gezin in Los Cristianos geldt weer de oude kalender. Hun vijf jaar eindigen begin maart 2027. Wil de eigenaar het appartement op die datum terug, dan heeft hij tot de laatste dagen van oktober 2026, vier maanden ervoor, de tijd om het hun te zeggen, en hij hoeft niet uit te leggen waarom en niets te betalen. Zegt hij niets, en zeggen zij zelf ook niet op, dan loopt het contract van jaar tot jaar door tot uiterlijk maart 2030, tegen dezelfde voorwaarden, en in die tijd kan hij het niet met een opzegging beëindigen.

Huuraanpassing: het beding van het contract, en zijn plafond

Ook artikel 18 keert terug. Een aanpassing vereist nog altijd een beding: En defecto de pacto expreso, no se aplicará actualización de rentas a los contratos — bij gebreke van een uitdrukkelijke afspraak wordt de huur niet aangepast. Welke index het beding ook noemt, de jaarlijkse verhoging no podrá exceder del resultado de aplicar la variación porcentual experimentada por el Índice de Precios al Consumo — mag het resultaat van de toepassing van de procentuele verandering van de consumentenprijsindex niet overschrijden (artikel 18.1, een plafond dat sinds maart 2019 in de wet staat). Voor contracten die vanaf 26 mei 2023 zijn gesloten, is het plafond een ander: de IRAV, de index die het nationale statistiekinstituut daarvoor publiceert in opdracht van de woonwet van 2023 (elfde aanvullende bepaling van de wet). Contracten die vóór die datum zijn gesloten, behouden de regels waaronder ze zijn gesloten. Het eerste decreet had elk contract onder de IRAV gebracht en, tot eind 2027, onder een tijdelijk plafond van 2 % wanneer de partijen geen nieuw cijfer afspraken. Geen van beide plafonds overleeft.

De cijfers laten het verschil zien. De IRAV die op 15 september 2026 is gepubliceerd, over augustus, bedraagt 2,47 %; de consumentenprijsindex van dezelfde maand stond, volgens de aanpassingscalculator van het ministerie van Wonen, op 4,3 %. Het contract van Los Cristianos is uit 2022 en het beding verwijst naar de IPC. Met de cijfers van augustus zou de aanpassing van maart 2027 € 40,85 per maand toevoegen aan de € 950; onder de tijdelijke regel van het decreet zou dat hoogstens € 19 zijn geweest. Een contract met hetzelfde beding dat na mei 2023 is gesloten, zou aan de IRAV gebonden zijn: € 23,47. Het cijfer dat in elk geval telt, is het cijfer dat gepubliceerd is wanneer het contractjaar om is.

Het seizoenscontract is terug

Het eerste decreet had de verhuur por temporada — voor een seizoen — uit artikel 3 van de wet geschrapt en binnen de regels voor woonruimte een huur van tijdelijke woonruimte geschapen: een schriftelijke, aantoonbare reden, een duur van meer dan eenendertig dagen en in de regel niet meer dan twaalf maanden, en een derde contract op rij met dezelfde huurder dat het eerste tot een gewone huur maakte. Met de intrekking rekent artikel 3.2 tot de huur voor ander gebruik dan bewoning opnieuw de contracten celebrados por temporada, sea ésta de verano o cualquier otra — gesloten voor een seizoen, de zomer of welk ander ook. Voor die contracten geldt wat de partijen afspreken, daarna Titel III van de wet en het Burgerlijk Wetboek (artikel 4.3), en hun wettelijke borg bedraagt twee maanden huur (artikel 36.1). Er is geen lijst van redenen, geen minimum van eenendertig dagen en geen telling van contracten.

Wat er is, en altijd was, is de definitie aan de andere kant van de lijn. Een woonhuur is de huur waarvan het voornaamste doel is satisfacer la necesidad permanente de vivienda del arrendatario — te voorzien in de permanente woonbehoefte van de huurder (artikel 2.1) — en het Hooggerechtshof leest het seizoen al lang naar zijn doel, niet naar de kalender: el requisito de la temporalidad de la ocupación guarda relación, no con el plazo de duración simplemente cronológico, sino con la finalidad a que va encaminado el arrendamiento — het vereiste dat het gebruik tijdelijk is, houdt geen verband met de louter chronologische duur van de termijn, maar met het doel waarop de huur is gericht (arrest 1074/1999 van 15 december, dat een onder de wet van 1964 gevormde leer herhaalt). Een contract dat seizoenscontract heet maar de huurder in werkelijkheid zijn enige woning geeft, is voor de wet een woonhuur met haar vijf jaar, wat de titel ook zegt. Het gepensioneerde echtpaar uit Hamburg, dat zijn woning in Duitsland aanhoudt en vijf wintermaanden op Tenerife doorbrengt, is een seizoen in de eenvoudigste zin; een huurder zonder andere woning die telkens voor elf maanden tekent, is dat niet.

Verblijven die aan toeristen worden aangeboden en onder de toerismeregels van de regio vallen, blijven buiten de wet, nu zonder de grens van eenendertig dagen die het decreet in die uitsluiting had geschreven (artikel 5.e); op de eilanden vallen ze onder de Canarische wet op de vakantieverhuur die wij beschrijven in onze notitie over de Ley 6/2025. Voor de eigenaar in Los Cristianos kan het contract van deze winter met het echtpaar uit Hamburg opnieuw als seizoenscontract worden getekend, en dat van volgende winter ook, zonder dat er iets te tellen valt.

De kleine lettertjes die zijn teruggekeerd

Het eerste decreet had ook de kleine lettertjes van de gewone huur herschreven. Elk van die wijzigingen is ongedaan gemaakt.

In het decreet Opnieuw in de wet
Belas­tingen op de woning Nooit voor rekening van de huurder Voor rekening van de huurder als het contract dat schrifte­lijk zegt, met het jaarbedrag (artikel 20.1)
Huur­derving-verze­kering Mocht niet van de huurder worden geëist Niet genoemd; elke zekerheid boven de borg is begrensd op twee maanden huur in contracten tot vijf of zeven jaar (artikel 36.5)
Voortijdig vertrek Na zes maanden, zonder kosten Na zes maanden; het contract mag een maand huur per resterend jaar bepalen (artikel 11)
Reparaties Vijftien dagen voor het antwoord van de verhuurder, daarna mocht de huurder herstellen en verrekenen De verhuurder herstelt; de huurder mag het dringende doen en de kosten vorderen (artikel 21)
Opleverings­document Verplicht; zonder dat document werd de woning geacht in goede staat te zijn terug­gegeven Niet vereist
Grote of dure woningen Onder de dwingende regels Boven 300 m², of boven 5,5 keer het jaarlijkse minimum­loon, gaat de afspraak van de partijen voor (artikel 4.2)
Voorkeurs­recht van de huurder Geen afstand mogelijk Afstand mogelijk in het contract (artikel 25.8)

Eén regel die deze notitie tot de wijzigingen rekende, stond al in de wet en blijft: bij een woonhuur geldt Los gastos de gestión inmobiliaria y los de formalización del contrato serán a cargo del arrendador — de kosten van vastgoedbemiddeling en van het opmaken van het contract zijn voor rekening van de verhuurder (artikel 20.1). Bij een seizoenscontract, dat geen woonhuur is, hangen ze opnieuw van het contract af.

Een verhuurde woning verkopen

Ook artikel 25 is weer het oude. De huurder houdt dertig kalenderdagen om de prijs te evenaren, gerekend vanaf een formele kennisgeving van de verkoop en de voorwaarden ervan, en nog eens dertig vanaf de kopie van de akte als die kennisgeving ontbrak of onjuist was. Maar het contract mag opnieuw de afstand van dat recht door de huurder bevatten; dan moet de verhuurder de huurder ten minste dertig dagen vóór de ondertekening van de koop van zijn voornemen tot verkoop op de hoogte brengen (artikel 25.8), en het recht ontstaat niet wanneer het appartement samen met de andere woningen of bedrijfsruimten van de verhuurder in hetzelfde gebouw wordt verkocht (artikel 25.7). De plicht om bij een gezamenlijke verkoop een afzonderlijke prijs voor het appartement te vermelden, en de overgang op de koper van de vergoeding voor het niet verlengen, zijn met de decreten verdwenen. De fiscale kant van dezelfde verkoop staat in onze gids over verkopen als niet-ingezetene.

Ontruimingen

Het eerste decreet had twee wegen getekend voor een kwetsbare huurder met een huurachterstand: een nieuw lid van de wet op de burgerlijke rechtsvordering, op grond waarvan de woonoverheid twee maanden had om een andere woning aan te bieden of de schuld te betalen en anders als schuldenaar de plaats van de huurder innam, en een schorsing van ontruimingen die de rechter tot 31 december 2030 kon bevelen. Beide zijn met het decreet gevallen. Wat blijft, is de wet op de burgerlijke rechtsvordering zoals die was. Bij een ontruimingsvordering over de gewone woning van de verweerder wijst de rechter hem de weg naar de woon- en sociale diensten, en kan hij de procedure schorsen zodat die kunnen optreden, durante un plazo máximo de suspensión de dos meses si el demandante es una persona física o de cuatro meses si se trata de una persona jurídica — voor hoogstens twee maanden als de eiser een natuurlijk persoon is, of vier als het een rechtspersoon is (artikel 441, leden 5 en 6). De buitengewone schorsing die sinds 2020 telkens was verlengd, liep af op 31 december 2025: de twee decreten die haar over 2026 verlengden, zijn eveneens ingetrokken. De wegen tegen een bezetter zonder contract staan in onze notitie over okupas.

Wat er is gedaan terwijl de decreten wet waren

De Grondwet noemt wat het Congres heeft gedaan een «derogación», een intrekking, en een intrekking maakt een einde aan een regel; zij zegt niet wat er wordt van wat eronder is gedaan. In die dagen zijn drie soorten papier ontstaan.

Het eerste is het verzoek van de huurder om de buitengewone verlenging. Dezelfde vraag rees in april, toen het decreet van maart viel terwijl er al verzoeken waren gedaan, en zij bleef vijf maanden open: het decreet van september moest zeggen dat die verzoeken se tendrán por válidamente formuladas, sin necesidad de nueva comunicación — als geldig gedaan worden beschouwd, zonder dat een nieuwe kennisgeving nodig is (eerste overgangsbepaling). Die zin is nu met al het andere ingetrokken. Een verzoek van 1 of 2 oktober, en de verzoeken van het voorjaar, staan weer waar ze in mei stonden: gedaan onder een regel die bestond, en bevestigd door geen enkele die bestaat. Een verhuurder zou zo'n verzoek niet moeten negeren, en zou het niet zonder advies als bindend moeten behandelen.

Het tweede is de opzegging van de verhuurder. Een opzegging die in die dagen is verstuurd, blijft een opzegging, en volgens de wet vraagt zij vier maanden en geen reden. Of een opzegging die is gedaan terwijl het tweede decreet van kracht was, het jaar huur met zich meedraagt dat dat decreet eraan verbond, is niet beslist; zij moet worden nagekeken voordat de woning wordt teruggegeven.

Het derde is het contract dat in die dagen is getekend: een gewone huur op de voorwaarden van het decreet, of een winterverhuur die is geschreven als huur van tijdelijke woonruimte met haar reden. De hervormingen van 2019 en 2023 lieten eerdere contracten telkens onder de regels van de dag waarop ze waren gesloten; de intrekking brengt geen eigen overgangsregel mee. Een contract uit die dagen zou door een jurist moeten worden gelezen voordat een van beide partijen erop vertrouwt.

De checklist van de verhuurder na de intrekking

  • Haal de decreten uit de agenda: de opzegtermijn van zes maanden, de verlenging met vijf jaar en het jaar huur zijn weg; de datum die telt, ligt vier maanden vóór het einde van elke termijn.
  • Dateer uw contracten toch: datum van ondertekening, einde van de vijf of zeven jaar, volgende aanpassing; zegt niemand op, dan loopt het contract tot drie jaar langer door.
  • Pas aan met het beding van het contract: de IRAV is alleen het plafond voor contracten vanaf 26 mei 2023; oudere contracten volgen hun eigen beding, met de IPC als grens sinds 2019; zonder beding geen aanpassing.
  • Teken de verhuur van deze winter als seizoenscontract, voor huurders die hun woning elders aanhouden, en zet dat in het contract.
  • Laat alles nakijken wat tussen 1 oktober en de intrekking is getekend of verstuurd: een contract, een opzegging, een verlengingsverzoek of het antwoord daarop.
  • Lees het staatsblad, niet de krantenkop: deze maatregelen zijn in 2026 twee keer bij decreet gekomen en twee keer gevallen.

Een decreet-wet is wet vanaf de eerste ochtend en kan binnen enkele dagen ophouden dat te zijn. Lees wat de wet zegt op de dag dat u tekent, leg schriftelijk vast wat u eronder doet, en bewaar de datum.

Ons vastgoedteam op de kantoren in Costa Adeje en Corralejo behandelt aankopen, verkopen en huurcontracten op beide eilanden, en kan een contract, een opzegging of een verlengingsverzoek uit die dagen nakijken; het consult is betalend en wordt vooraf begroot. De dienst staat beschreven op onze pagina vastgoedrecht, en de contactpagina vermeldt de openingstijden van beide kantoren.

Veelgestelde vragen

Zijn de huurdecreten van oktober 2026 nog van kracht?

De twee septemberdecreten niet: het Congres trok beide in op 2 oktober 2026, het Real Decreto-ley 26/2026 met 178 stemmen tegen 172 en het Real Decreto-ley 27/2026 met 184 stemmen tegen 166, bij besluiten die diezelfde dag in het staatsblad zijn gepubliceerd. Maar de meeste van hun maatregelen zijn sinds 8 oktober 2026 opnieuw van kracht, in het Real Decreto-ley 29/2026, dat de Permanente Deputatie van het ontbonden Congres op 12 november 2026 heeft bekrachtigd; een tweede wetsdecreet, het 28/2026, dat de verlengingsregels vanaf 15 november zou hebben herschreven, is in dezelfde zitting ingetrokken en heeft nooit gegolden.

Het vijfjarige contract van mijn huurder loopt af in 2027. Kan ik het beëindigen?

Volgens de wet zoals het nieuwe wetsdecreet haar leest, niet vrij. Sinds 8 oktober 2026 kan een huurder wiens vijf jaar vóór 31 december 2028 aflopen, om de buitengewone verlenging vragen, per jaar tot twee jaar extra, als hij de huur van de voorgaande acht maanden op tijd heeft betaald, en u moet die aanvaarden tenzij u de woning voor uzelf of uw gezin nodig hebt of u beiden een nieuw contract tekent (vijfde slotbepaling van het Real Decreto-ley 29/2026). De opzegtermijn van zes maanden en de vergoeding van maximaal twaalf maanden huur die het Real Decreto-ley 28/2026 voor 15 november aankondigde, hebben nooit gegolden: dat wetsdecreet is op 12 november 2026 ingetrokken. Buiten de buitengewone verlenging geldt de regel die deze notitie beschrijft: vier maanden opzegtermijn, geen reden, geen vergoeding, en een stilzwijgende verlenging van drie jaar als niemand opzegt.

In mijn contract staat dat de huur stijgt met de IPC. Kan ik dat toepassen?

Sinds 8 oktober 2026 is de IRAV het plafond van elke aanpassing, wat het contract ook zegt en wanneer het ook is gesloten (artikel 18.1 van de wet in de tekst van het Real Decreto-ley 29/2026), en voor de aanpassingen die tot 31 december 2027 vallen mag de verhoging de 2 % niet overschrijden tenzij u met de huurder een nieuw cijfer afspreekt, en is zij nihil waar de huur boven de referentie-index ligt (zesde slotbepaling). Het wetsdecreet is op 12 november 2026 bekrachtigd; daarvóór had een contract dat vóór 26 mei 2023 is gesloten zijn beding met de IPC als plafond, en een contract vanaf die datum de IRAV. Met de cijfers van augustus 2026 zijn de drie plafonds 4,3 %, 2,47 % en 2 %.

Ik verhuur mijn appartement elke winter aan hetzelfde echtpaar. Is dat opnieuw een seizoenscontract?

Sinds 8 oktober 2026 niet meer. Het Real Decreto-ley 29/2026 haalt de verhuur voor een seizoen opnieuw uit de wet en zet er de huur van tijdelijke woonruimte voor in de plaats: een schriftelijke, aantoonbare reden voor het tijdelijke verblijf van de huurders, langer dan eenendertig dagen en in de regel niet langer dan twaalf maanden, een wettelijke borg van één maand, een aanvullende waarborg van hoogstens één maand, en niet meer dan twee contracten op rij met dezelfde huurders, want het derde maakt van het eerste een huur van de hoofdwoning. Een seizoenscontract dat vóór 8 oktober is getekend, houdt zijn regime tot het afgesproken einde en eindigt dan zonder verlenging. Het wetsdecreet is op 12 november 2026 bekrachtigd, zodat de seizoensverhuur die deze notitie beschrijft alleen nog in die eerdere contracten voortleeft. Waar het in elk geval om gaat, is dat de huurders hun permanente woning werkelijk elders hebben.

Een huurder vroeg mij op 1 oktober om de verlenging van twee jaar. Moet ik die toestaan?

De regel die dat recht gaf, is op 2 oktober ingetrokken en op 8 oktober 2026 opnieuw geschreven door het Real Decreto-ley 29/2026, waarvan de eerste overgangsbepaling de onder het maartdecreet gedane verzoeken als geldig gedaan aanmerkt; een verzoek van 1 of 2 oktober onder het septemberdecreet wordt daarin niet genoemd, en de veilige weg is dat de huurder het onder het nieuwe wetsdecreet herhaalt. Negeer het verzoek niet en behandel het niet zonder advies als bindend: antwoord schriftelijk, en laat het contract en de data ervan nakijken.

Dit artikel is algemene informatie per 15 november 2026, geen advies over een bepaald huurcontract. Het is voor het eerst gepubliceerd op 1 oktober 2026, toen beide decreten van kracht waren, na de stemming van 2 oktober herschreven en op 21 oktober bijgewerkt voor het Real Decreto-ley 29/2026 en 28/2026 van 6 oktober (Spaans staatsblad van 7 oktober 2026), en opnieuw op 15 november voor de besluiten van 12 november 2026 (Spaans staatsblad van 13 november) waarmee de Permanente Deputatie van het Congres het eerste bekrachtigde en het tweede introk. De geciteerde teksten zijn het Real Decreto-ley 26/2026 van 29 september (Spaans staatsblad van 30 september 2026) en het Real Decreto-ley 27/2026 van dezelfde datum (staatsblad van 1 oktober 2026), beide door het Congres ingetrokken op 2 oktober 2026, bij besluiten die in het staatsblad van diezelfde dag zijn gepubliceerd (de stemcijfers komen uit het persbericht van het Congres); de wet op de stedelijke huur (Ley 29/1994) in de tekst die vóór de decreten gold; de Ley 12/2023; de wet op de burgerlijke rechtsvordering; de Grondwet; het Real Decreto-ley 8/2026 en het besluit van het Congres van 28 april 2026 waarmee het werd ingetrokken; het Real Decreto-ley 11/2020; en arrest 1074/1999 van het Hooggerechtshof. De IRAV is het cijfer van het nationale statistiekinstituut over augustus 2026. Een consult bij ons vastgoedteam is een betalende dienst.

Deze notitie is algemene informatie, geen juridisch advies. Laat u voor uw concrete situatie professioneel adviseren.

Benieuwd wat dit voor uw zaak betekent?

Een eerste consult op kantoor of per video, in een van onze twaalf werktalen.

Consult boeken
#Eigenaren #Huurrecht #Huurders Delen