Familie · 17 nov 2026 · 24 min leestijd

Co-ouderschap in Spanje: wat rechters afwegen, en wat het verandert voor de woning en de alimentatie

Olga Caballero & Co. Olga Caballero & Co.Juridisch kantoor · Tenerife en Fuerteventura

Twee broers in Huelva, dertien en acht jaar oud, wonen de ene week bij hun vader en de volgende bij hun moeder. Een rechtbank heeft dat bepaald en het provinciaal gerechtshof heeft het bevestigd, met een gunstig psychosociaal rapport en een goede band van de jongens met beide ouders. Wat bij het Hooggerechtshof terechtkwam, was al het andere. Het provinciaal gerechtshof had vastgesteld dat de vader 4.938,33 euro per maand had en de moeder 1.237,51, en het liet hem 300 euro per maand betalen voor de twee jongens, hoewel zij de helft van de tijd bij hem wonen. De gezinswoning was van hem alleen, met een hypotheek die hij betaalt, en het provinciaal gerechtshof gaf het gebruik ervan aan de moeder tot 30 november 2038. Op 29 september 2026 hield het Hooggerechtshof in arrest 1522/2026 de 300 euro in stand en bracht het het gebruik van het huis door de moeder terug tot nog twee jaar. Co-ouderschap bepaalt waar de kinderen slapen. Over het huis en het geld wordt apart beslist, elk volgens een eigen regel.

Meer dan de helft van de echtscheidingen met kinderen

In 2025 eindigde voor het eerst in de reeks die het Nationaal Instituut voor de Statistiek publiceert meer dan de helft van de echtscheidingen met minderjarige kinderen in co-ouderschap: 50,8 procent, tegen 45,3 procent waarin de zorg naar de moeder ging en 3,4 procent naar de vader, bij echtscheidingen tussen echtgenoten van verschillend geslacht. In 2016 was het cijfer 28,4 procent. Artikel 92 van het Burgerlijk Wetboek voorziet sinds juli 2005 in co-ouderschap, en het Hooggerechtshof legde in 2013 de criteria vast om het toe te kennen en herhaalt ze sindsdien.

Wat co-ouderschap is, en wat het niet is

Het Spaanse recht scheidt twee dingen die vaak door elkaar worden gehaald. De patria potestad, het ouderlijk gezag, is de bevoegdheid en de plicht om de beslissingen te nemen die het leven van een kind bepalen: school, gezondheid, waar het kind woont. Na een scheiding blijft het in bijna alle gevallen bij beide ouders, hoe de zorg ook is geregeld: La patria potestad se ejercerá conjuntamente por ambos progenitores o por uno solo con el consentimiento expreso o tácito del otro, het wordt door beide ouders samen uitgeoefend, of door één van hen met de uitdrukkelijke of stilzwijgende instemming van de ander (artikel 156). De guarda y custodia, de dagelijkse zorg, is beperkter: bij wie het kind woont en wie het van dag tot dag verzorgt.

Co-ouderschap betekent dat beide ouders om beurten de zorg hebben. Het betekent van rechtswege geen gelijke helften, want het Wetboek legt geen kalender vast. In de arresten die hier worden besproken was het patroon om de week; een gerecht in Sevilla legde de wissel op vrijdag op school en voegde elke woensdag een nacht bij de andere ouder toe.

Het is ook niet alleen een rooster. La custodia compartida no es un mero reparto del tiempo de convivencia de los niños con cada uno de los progenitores, sino un sistema de guarda que requiere una cooperación entre ambos, zei het Hooggerechtshof in juli 2026: het is geen loutere verdeling van de tijd van de kinderen over de ouders, maar een vorm van zorg die vraagt dat beiden samenwerken.

Twee wegen: een akkoord, of het verzoek van één ouder

Artikel 92 opent twee deuren. De eerste is het akkoord: Se acordará el ejercicio compartido de la guarda y custodia de los hijos cuando así lo soliciten los padres en la propuesta de convenio regulador o cuando ambos lleguen a este acuerdo en el transcurso del procedimiento. Als beide ouders erom vragen, in de regeling die zij indienen of op enig moment in de procedure, beveelt de rechter het. De rechter leest de regeling toch, met een advies van het openbaar ministerie, en keurt haar goed salvo si son dañosos para los hijos o gravemente perjudiciales para uno de los cónyuges, tenzij de bepalingen de kinderen schaden of een van de echtgenoten ernstig benadelen (artikel 90.2).

De tweede deur is het verzoek van één ouder tegen de wil van de ander: Excepcionalmente, aun cuando no se den los supuestos del apartado cinco de este artículo, el Juez, a instancia de una de las partes, con informe del Ministerio Fiscal, podrá acordar la guarda y custodia compartida fundamentándola en que solo de esta forma se protege adecuadamente el interés superior del menor. Bij uitzondering kan de rechter co-ouderschap bevelen op verzoek van één ouder, met het advies van het openbaar ministerie, op grond dat alleen zo het hoogste belang van het kind behoorlijk wordt beschermd. Tot 2012 eiste de tekst dat dat advies gunstig was; het Grondwettelijk Hof verklaarde het woord op 17 oktober 2012 nietig, en sindsdien licht het advies de rechter voor zonder hem te binden.

Het woord Excepcionalmente, bij uitzondering, staat nog altijd in het artikel, en het Hooggerechtshof leest het geheel vanuit het belang van het kind: si bien en abstracto la custodia compartida es un sistema beneficioso para los menores, la medida que en cada caso se adopte sobre la guarda y custodia debe estar fundada en el interés del concreto menor. In abstracto is co-ouderschap een stelsel dat kinderen ten goede komt; in elk geval afzonderlijk moet de maatregel berusten op het belang van dat ene kind. Een rechtbank kan het zelfs toekennen als geen van de ouders erom heeft gevraagd. In een zaak uit Móstoles, beslist op 17 maart 2026 in arrest 427/2026, was het het openbaar ministerie dat erom vroeg; de rechtbank ging mee, en toen de zaak het Hooggerechtshof bereikte, betwistte niemand dat het bij de jongen paste, wiens ouders na hun scheiding drie jaar lang uit eigen beweging om de week hadden gewisseld.

Wat rechters afwegen

Het Wetboek noemt de maatstaf, het interés superior del menor of hoogste belang van het kind, en één ding om naar te kijken: vóór de beslissing moet de rechter la relación que los padres mantengan entre sí y con sus hijos beoordelen, de verhouding die de ouders met elkaar en met hun kinderen hebben (artikel 92.6). De rest van de lijst leverde het Hooggerechtshof in 2013: la práctica anterior de los progenitores en sus relaciones con el menor y sus aptitudes personales; los deseos manifestados por los menores competentes; el número de hijos; el cumplimiento por parte de los progenitores de sus deberes en relación con los hijos y el respeto mutuo en sus relaciones personales; el resultado de los informes exigidos legalmente. Dat wil zeggen: hoe elke ouder tot dan toe voor het kind zorgde en waartoe elk in staat is; wat kinderen die oud genoeg zijn voor een eigen mening zeggen te willen; hoeveel kinderen er zijn; of elke ouder zijn plichten is nagekomen en of zij elkaar respecteren; en wat de wettelijk vereiste rapporten besluiten.

Een provinciaal gerechtshof, dat van Sevilla, paste die lijst in maart 2025 toe op een meisje van vier jaar dat bij haar moeder woonde. Het kende co-ouderschap toe omdat niemand de geschiktheid van een van beide ouders betwistte, een ruime omgangsregeling al werkte, het meisje bij haar vader sliep wanneer haar moeder door haar werk weg was, beide ouders zeiden dat zij goed met elkaar overweg konden, hun woningen dicht bij elkaar en bij de crèche lagen, en elk van hen familie had om te helpen. Geen van die redenen is ongewoon. Het zijn de dingen die een ouder die co-ouderschap vraagt, moet kunnen aantonen.

Dezelfde zaak laat zien hoe die afweging weer ongedaan kan worden gemaakt. Toen zij het Hooggerechtshof bereikte, waren er feiten die het provinciaal gerechtshof niet had gezien: de vader was in juni 2024 veroordeeld voor een misdrijf van gendergeweld, met een straf die al was uitgezeten; de moeder voerde aan, tot nu toe zonder bewijs, dat het meisje er slecht aan toe van hem terugkwam en niet wilde gaan; en tegen de moeder waren twee executiebeschikkingen gegeven omdat zij het co-ouderschap niet naleefde. Op 19 oktober 2026 vernietigde het Hof in arrest 1632/2026 het co-ouderschap en verwees het de zaak terug, zodat het psychosociale team van het gerecht verslag uitbrengt voordat er iets wordt beslist, omdat las relaciones y comportamientos humanos no son estáticos, sino dinámicos: menselijke verhoudingen en gedragingen zijn niet statisch maar dynamisch, en een gerecht dat over een kind beslist, kijkt naar het gezin zoals het is op de dag van de beslissing. Intussen woont het meisje bij haar moeder en ziet zij haar vader volgens de omgang van het eerste vonnis.

Het rapport telt, en het beslist niet. Artikel 92.9 staat de rechter toe het advies te vragen van especialistas debidamente cualificados, naar behoren gekwalificeerde deskundigen, en het Hooggerechtshof rekent het psychosociale rapport tot de elementen die het weegt voordat het co-ouderschap toekent. Het gerecht beoordeelt het daarna als elk ander deskundigenbewijs en kan er gemotiveerd van afwijken.

Wrijving tussen de ouders sluit de deur niet vanzelf, want elke scheiding brengt er wat mee. Wat het Hof vraagt, is een ondergrens van respect: la custodia compartida conlleva como premisa la necesidad de que entre los padres exista una relación de mutuo respeto, co-ouderschap heeft als uitgangspunt dat tussen de ouders een verhouding van wederzijds respect bestaat. In een zaak uit Motril had het provinciaal gerechtshof co-ouderschap toegekend en, omdat het moeilijkheden voorzag, de ouders opgedragen elkaar te schrijven en binnen tweeënzeventig uur te antwoorden. Voor het Hooggerechtshof sprak die bepaling boekdelen: zij ya presupone la falta de fluidez en las relaciones, zij gaat er al van uit dat de communicatie tussen hen niet vlot verloopt.

De stem van het kind: gehoord, maar het beslist niet

Kinderen worden gehoord, en hoe ouder zij zijn, hoe meer het een verplichting is. Artikel 92.2 draagt de rechter op te waken over hun recht om te worden gehoord, en het procesrecht bepaalt de leeftijd: in een procedure op tegenspraak kunnen kinderen onder de twaalf jaar worden gehoord wanneer het gerecht dat nodig acht, ambtshalve of op verzoek van het openbaar ministerie, de ouders, het technisch team van het gerecht of de kinderen zelf, debiendo ser oídos en todo caso si hubieran alcanzado dicha edad, en zij moeten in elk geval worden gehoord zodra zij die leeftijd hebben bereikt. Het gesprek vindt plaats in omstandigheden die het kind beschermen en sin interferencias de otras personas, zonder inmenging van andere personen.

Gehoord worden is niet kiezen. De wensen van het kind zijn één punt op de lijst van het Hooggerechtshof, naast de eerdere zorg van de ouders, hun vaardigheden en de rapporten, en de beslissing is aan de rechter, gemotiveerd in het belang van het kind. Kleine kinderen wordt niets gevraagd. In de zaak uit Sevilla was het meisje vijf jaar en het Hof zag er geen zin in haar te horen: Por razón de su escasa edad no tiene sentido llevar a efecto la audiencia de la menor, op zo jonge leeftijd heeft het horen van het kind geen zin. Voor een zo jong kind wendde het Hof zich tot de deskundigen.

Wanneer de wet het uitsluit

Artikel 92.7 sluit co-ouderschap uit in twee situaties. De eerste is een strafzaak: No procederá la guarda conjunta cuando cualquiera de los progenitores esté incurso en un proceso penal iniciado por intentar atentar contra la vida, la integridad física, la libertad, la integridad moral o la libertad e indemnidad sexual del otro cónyuge o de los hijos que convivan con ambos. Gezamenlijke zorg is niet mogelijk zolang tegen een van de ouders een strafprocedure loopt wegens een aanslag op het leven, de lichamelijke integriteit, de vrijheid, de morele integriteit of de seksuele vrijheid van de andere echtgenoot of van de kinderen die bij hen beiden wonen. De tweede vereist geen strafzaak: het volstaat dat de familierechter indicios fundados de violencia doméstica o de género ziet, gegronde aanwijzingen van huiselijk geweld of gendergeweld, in wat de partijen aanvoeren en bewijzen. Sinds 2022 telt ook de mishandeling van dieren, of de dreiging daarmee, als middel om een van die personen te controleren.

De zaak uit Motril laat zien hoe weinig er nodig is. De vader was in juli 2023 veroordeeld voor een licht misdrijf van belediging van de moeder, tot vijf dagen huisarrest en een verbod om haar tot op minder dan 200 meter te naderen. In oktober 2024 stuurde hij haar berichten in dezelfde toon, een nieuw contactverbod volgde, en een tweede veroordeling werd op 26 september 2025 onherroepelijk. Hij voerde aan dat het om lichte misdrijven ging, zonder lichamelijk geweld, midden in een breuk. Op 13 juli 2026 trok het Hooggerechtshof in arrest 1135/2026 het co-ouderschap in dat het provinciaal gerechtshof had toegekend, en gaf het de zorg terug aan de moeder: de veroordelingen bewezen zijn minachting voor haar, en tussen deze ouders was de uitwisseling van informatie die co-ouderschap nodig heeft ondenkbaar. De vader behoudt zijn bezoeken en overnachtingen, omdat niemand, ook de moeder niet, had aangevoerd dat zij de jongen schaadden.

Voor omgang geldt een eigen verbod in artikel 94, in vergelijkbare bewoordingen, met een uitweg die het verbod op co-ouderschap niet kent: de rechter kan toch een omgangsregeling vaststellen en resolución motivada en el interés superior del menor, in een gemotiveerde beslissing in het hoogste belang van het kind.

De woning: een gebruik met een einddatum

Artikel 96 geeft het gebruik van de gezinswoning aan de kinderen en aan de ouder bij wie zij blijven, tot de jongste meerderjarig wordt. Het heeft geen regel voor kinderen die bij beiden blijven. Het Hooggerechtshof vult de leemte met de alinea die is geschreven voor broers en zussen die over hun ouders zijn verdeeld, en die alleen zegt dat la autoridad judicial resolverá lo procedente, de rechter zal beslissen wat passend is, en het heeft die beslissing een methode gegeven: se atenderá especialmente al interés más necesitado de protección en función del riesgo de poner en peligro el régimen de custodia compartida, y la titularidad de la vivienda (privativa o común). De rechter kijkt vooral naar wiens belang de meeste bescherming nodig heeft, zodat het co-ouderschap zelf niet in gevaar komt, en naar van wie de woning is, van één ouder of van beiden.

Wat het antwoord ook is, het draagt een datum. Su adjudicación, en los supuestos de custodia compartida, debe ser temporalmente limitada en atención a las circunstancias concurrentes: bij co-ouderschap moet de toewijzing in de tijd beperkt zijn, want zonder grens zou zij neerkomen op una suerte de expropiación forzosa, een soort gedwongen onteigening, van de eigenaar of mede-eigenaar. De termijnen die het Hof uit zijn eigen arresten opsomt, lopen van één tot drie jaar, met afzonderlijke arresten die kozen voor om het jaar wisselen of voor een gebruik tot het gemeenschappelijk vermogen van het paar is verdeeld.

In de zaak uit Huelva had het provinciaal gerechtshof geredeneerd alsof de moeder de zorg alleen had: gebruik tot de meerderjarigheid van de jongste zoon, plus drie jaar wegens zijn handicap, in totaal meer dan zestien jaar gerekend vanaf de eerste voorlopige beschikking van juni 2022. Het Hooggerechtshof noemde dat onevenredig. De handicap van de jongen, een matige, maakte dat huis voor hem niet noodzakelijk; zijn broer kan hem op zijn dertiende naar de school brengen waar zij allebei heen gaan; en nu de jongens om de week weg zijn, kan de moeder van deeltijd naar voltijd gaan. Het gaf haar nog twee jaar, gerekend vanaf zijn eigen arrest, om voor haar weken een eigen woning te vinden.

Sommige ouders vragen de omgekeerde regeling, de casa nido of nestwoning, waarbij de kinderen blijven en de ouders in en uit gaan. Behoudens uitzonderlijke omstandigheden legt het Hooggerechtshof die niet op tegen de wil van een ouder. In het arrest over Móstoles herinnerde het eraan dat een nestwoning drie woningen betekent, en stelde het vast dat de vader, met 1.300 euro per maand, geen tweede kon betalen. Ons artikel over de gezinswoning na de echtscheiding behandelt de nestwoning, de hypotheek en wat een nieuwe partner verandert.

Alimentatie: gelijke tijd doet haar niet vervallen

Het Wetboek zegt niet dat de ouder met de zorg ontvangt en de ander betaalt. Het zegt dat de rechter determinará la contribución de cada progenitor para satisfacer los alimentos, de bijdrage van elke ouder aan het levensonderhoud van de kinderen zal vaststellen (artikel 93), en dat wanneer twee personen levensonderhoud verschuldigd zijn de betaling wordt verdeeld en cantidad proporcional a su caudal respectivo, naar verhouding van hun respectieve middelen (artikel 145). Gelijke tijd laat de vraag van ongelijke middelen open, en het Hooggerechtshof beantwoordt haar in één regel: la estancia paritaria de los hijos con sus progenitores no exime del pago de alimentos cuando exista desproporción en los ingresos de los padres. Het gelijke verblijf van de kinderen bij elk van de ouders ontslaat niet van het betalen van alimentatie wanneer de inkomens van de ouders niet in verhouding staan.

De cijfers van de drie zaken geven de maat. In Huelva, met inkomens van 4.938,33 en 1.237,51 euro per maand, betaalt de vader 300 euro per maand, 150 voor elke zoon, en worden de buitengewone kosten verdeeld in zestig en veertig procent. In Sevilla betaalde de vader 180 euro per maand toen de moeder de zorg had; het gerecht dat overging op co-ouderschap verlaagde het bedrag tot 100 en schrapte het niet. In Móstoles verdient de vader 1.300 euro per maand en heeft de moeder geen inkomen: hij betaalt 150 euro per maand voor de kosten van hun zoon in de weken dat de jongen bij haar is. Bij vergelijkbare inkomens kunnen de ouders afspreken dat elk de dagelijkse kosten van zijn eigen weken draagt en dat beiden storten op een gezamenlijke rekening voor school, gezondheid en activiteiten; de statistiek over 2025 vermeldt dat in 44,1 procent van de echtscheidingen met een alimentatiebeslissing de betaling op beide echtgenoten rustte. Hoe het bedrag wordt berekend, aangepast en geïnd, staat in ons artikel over kinderalimentatie.

Vóór de rechter: een poging tot akkoord

Sinds 3 april 2025 kan een familiezaak op tegenspraak niet zomaar worden ingediend. De Ley Orgánica 1/2025 maakte van de voorafgaande poging tot schikking een voorwaarde voor ontvankelijkheid: para que sea admisible la demanda se considerará requisito de procedibilidad acudir previamente a algún medio adecuado de solución de controversias. Wil de vordering ontvankelijk zijn, dan moet de eiser eerst een van de erkende wegen hebben geprobeerd om het geschil buiten de rechter op te lossen: mediation, verzoening, een bindend vertrouwelijk aanbod of een onderhandeling tussen de raadslieden van beide partijen op aanwijzing van hun cliënten. De poging moet in een document zijn vastgelegd. De regel geldt voor de familieprocedures van het procesrecht, latere vorderingen tot wijziging van de maatregelen inbegrepen. Hij geldt niet voor de beschermende maatregelen van artikel 158 van het Burgerlijk Wetboek, zoals die welke de ontvoering van een kind voorkomen, noch voor voorlopige maatregelen die vóór de vordering worden gevraagd, en hij is verboden in de zaken die toebehoren aan de afdelingen van de gerechten voor geweld tegen vrouwen, waar está vedada la utilización de los medios adecuados de solución de controversias: het gebruik van die middelen is uitgesloten.

Een akkoord dat zo wordt bereikt, gaat naar de rechter als een convenio regulador, de regeling die artikel 90 beschrijft, en wordt na goedkeuring ten uitvoer gelegd als een vonnis.

Het later wijzigen

Geen beslissing over de zorg is definitief zoals een veroordeling tot betaling van een geldsom dat is. Overeengekomen of bevolen maatregelen kunnen worden gewijzigd cuando así lo aconsejen las nuevas necesidades de los hijos o el cambio de las circunstancias de los cónyuges, wanneer de nieuwe behoeften van de kinderen of de gewijzigde omstandigheden van de ouders dat raadzaam maken (artikel 90.3). Het procesrecht voegt een weg toe die ouders over het hoofd zien: El incumplimiento reiterado de las obligaciones derivadas del régimen de visitas, tanto por parte del progenitor guardador como del no guardador, podrá dar lugar a la modificación por el Tribunal del régimen de guarda y visitas. Herhaalde schendingen van de regeling, door welke ouder ook, kunnen het gerecht ertoe brengen de zorg zelf te wijzigen, mits de wijziging past bij zijn beoordeling van het belang van het kind.

Totdat een gerecht haar wijzigt, wordt de geldende beslissing nageleefd. De moeder uit Sevilla leefde het co-ouderschap niet na terwijl haar beroep bij het Hooggerechtshof aanhangig was, en het gerecht van de tenuitvoerlegging antwoordde in woorden die het Hooggerechtshof weergeeft: No puede la madre arrogarse la facultad de incumplimiento de una resolución judicial, de moeder kan zich niet de bevoegdheid aanmatigen om een rechterlijke beslissing niet na te leven, met een beroep op een schorsende werking die haar beroep niet had.

Afstand is de duidelijkste verandering van alle. Een kalender van om de week overleeft de verhuizing van een ouder naar een ander eiland of een ander land niet, en onder de taken van het ouderlijk gezag noemt artikel 154 Decidir el lugar de residencia habitual de la persona menor de edad, que solo podrá ser modificado con el consentimiento de ambos progenitores o, en su defecto, por autorización judicial: de gewone verblijfplaats van het kind, die alleen kan worden gewijzigd met instemming van beide ouders of, bij gebreke daarvan, met toestemming van de rechter. Ons artikel over verhuizen naar het buitenland met kinderen na een scheiding volgt die regel stap voor stap.

Ongehuwde ouders, buitenlandse ouders: dezelfde regels

Geen van de vier paren in deze arresten was getrouwd. De artikelen van het Burgerlijk Wetboek spreken van echtgenoten en de gerechten passen ze toe op alle ouders: de familietitel van het procesrecht omvat procedures que versen exclusivamente sobre guarda y custodia de hijos menores, die uitsluitend gaan over de zorg voor minderjarige kinderen, en het Hooggerechtshof zei in het arrest over Huelva dat de criteria voor de gezinswoning un régimen jurídico aplicable, también, a los casos de las uniones more uxorio zijn, een regeling die ook geldt voor paren die als gehuwden hebben samengeleefd. Zich als paar laten registreren verandert andere dingen, die ons artikel over de pareja de hecho op de Canarische Eilanden uiteenzet, en laat deze zoals ze zijn.

Buitenlandse ouders vragen of een Spaanse rechter eigenlijk wel kan beslissen, en naar welk recht. Voor een kind dat op de eilanden woont, zijn de antwoorden ja, en Spaans recht. De Europese verordening over ouderlijke verantwoordelijkheid kent de bevoegdheid toe aan de gerechten van de lidstaat waar het kind resida habitualmente, zijn gewone verblijfplaats heeft, op het tijdstip waarop de zaak aanhangig wordt gemaakt; en volgens het Haags Verdrag van 1996 geldt voor de bevoegde autoriteiten: aplican su propia ley, zij passen hun eigen recht toe. De nationaliteit van de ouders speelt daarbij geen rol. Ons artikel over echtscheiding in Spanje legt uit hoe de gewone verblijfplaats werkt voor de echtscheiding zelf. De Canarische Eilanden hebben geen eigen burgerlijk recht, zodat op de eilanden artikel 92 van het Burgerlijk Wetboek geldt.

Wat u voorbereidt voordat u co-ouderschap vraagt

  • Uw aandeel tot nu toe. Wie de kinderen naar school en naar de dokter bracht, wie thuisbleef als zij ziek waren, wie de leerkrachten kent. Het eerste criterium is wat elke ouder voordien deed, en berichten, schoolgegevens en werkroosters bewijzen het.
  • Twee woningen dicht bij de school. Een eigen woning waar de kinderen een slaapplaats hebben, en de afstand tot de school en tot de woning van de andere ouder.
  • Uw rooster. Werktijden die passen bij de weken die u vraagt, en wie helpt als zij niet passen; het gerecht in Sevilla telde de steun van de familie aan beide kanten mee.
  • Een kalender. De afwisseling, de dag en de plaats van de wissel, het contact in de week van de andere ouder en de vakanties, op schrift en als voorstel.
  • Het geld. Beide inkomens en de vaste kosten van de kinderen, met belastingaangiften, loonstroken en bankverklaringen, en een voorstel: de weken van elk, een gezamenlijke rekening, een bijdrage als de inkomens verschillen.
  • De woning. Van wie zij is, wat erop verschuldigd is en wie betaalt. Vraag een gebruik met een termijn die u kunt verdedigen, want een gebruik zonder einddatum houdt geen stand.
  • De toon. Elk bericht dat u stuurt, kan door een rechter worden gelezen. Respect tussen de ouders is het uitgangspunt van co-ouderschap, en beledigingen hebben een ouder de regeling gekost.
  • De poging tot akkoord. Bewaar het document dat het aanbod, de mediation of de onderhandeling tussen raadslieden bewijst: zonder dat document is de vordering niet ontvankelijk.

Co-ouderschap in één oogopslag

Vraag De geldende regel
Beide ouders vragen het De rechter beveelt het, na het advies van het openbaar ministerie, tenzij de regeling de kinderen schaadt
Slechts één ouder vraagt het De rechter kan het bevelen, met het advies van het openbaar ministerie, als alleen dat het belang van het kind beschermt
Wat de rechter afweegt Eerdere zorg, vaardigheden van elke ouder, wensen van de kinderen, nagekomen plichten, wederzijds respect, de rapporten
Horen van de kinderen Altijd vanaf twaalf jaar in een procedure op tegenspraak; eerder als de rechter dat nodig acht
Strafzaak of aanwijzingen van geweld Geen co-ouderschap
De gezinswoning Geen automatische regel: een in de tijd beperkt gebruik voor de ouder met de grootste behoefte
Nestwoning Niet opgelegd als een ouder zich verzet, behoudens uitzonderlijke omstandigheden
Alimentatie Blijft verschuldigd als de inkomens van de ouders niet in verhouding staan
Vóór de vordering Een gedocumenteerde poging tot akkoord, behalve waar geweld die verbiedt
Het wijzigen Als de behoeften van de kinderen of de omstandigheden van de ouders veranderen, of na herhaalde schendingen
Het kind verhuizen Alleen met instemming van beide ouders of met toestemming van de rechter

Wat ons team doet

De familiepraktijk van het kantoor adviseert ouders op Tenerife en Fuerteventura over zorg, alimentatie en de gezinswoning, bij akkoord waar dat haalbaar is en voor de rechter waar het niet haalbaar is. Voor een ouder die co-ouderschap wil, of zich ertegen verzet, betekent dat het bewijs verzamelen van wie voor de kinderen heeft gezorgd, de kalender en het financiële voorstel opstellen, de poging tot akkoord voeren die de wet nu eist en, als zij mislukt, de vordering indienen met die poging gedocumenteerd; voor een regeling die niet meer werkt, betekent het de vordering tot wijziging of de tenuitvoerlegging. Het team werkt met eigen mensen in het Spaans, Engels, Duits, Russisch en Italiaans, vanuit Costa Adeje en Corralejo, en spreekt het honorarium af voordat enig werk begint. Als u met kinderen uit elkaar gaat, of een regeling die u al hebt niet meer werkt, schrijf ons met het geldende vonnis of de geldende regeling, als die er is, en de leeftijd van de kinderen.

Veelgestelde vragen

Is co-ouderschap in Spanje de standaard?

Nee. Het Burgerlijk Wetboek kent geen voorkeur: de rechter beveelt co-ouderschap wanneer beide ouders erom vragen, en kan het bevelen op verzoek van één ouder wanneer alleen dat het belang van het kind beschermt. In de praktijk is het de meest voorkomende uitkomst geworden: 50,8 procent van de echtscheidingen met minderjarige kinderen in 2025, volgens het Nationaal Instituut voor de Statistiek, tegen 45,3 procent zorg voor de moeder.

Betekent co-ouderschap dat niemand alimentatie betaalt?

Niet noodzakelijk. Elke ouder draagt bij naar verhouding van zijn middelen, en het Hooggerechtshof oordeelt dat gelijke tijd de meer vermogende ouder niet bevrijdt wanneer de inkomens niet in verhouding staan. In arrest 1522/2026 betaalt een vader die zijn twee zonen om de week bij zich heeft 300 euro per maand voor hen.

Kan een kind van twaalf jaar kiezen bij welke ouder het woont?

Het kind wordt gehoord, en vanaf twaalf jaar moet de rechter het horen in een procedure op tegenspraak. Zijn wensen tellen als een van de criteria, naast de eerdere zorg van de ouders, hun vaardigheden en de rapporten. De beslissing is aan de rechter, gemotiveerd in het belang van het kind.

Wie houdt het huis als er co-ouderschap is?

Geen van beiden automatisch. De rechter kan het gebruik geven aan de ouder met de grootste behoefte, altijd voor beperkte tijd, en de termijnen in de arresten van het Hooggerechtshof lopen meestal van één tot drie jaar. In september 2026 bracht het een gebruik dat een provinciaal gerechtshof tot 2038 had verlengd terug tot twee jaar.

Tegen de andere ouder is aangifte gedaan wegens geweld. Kan co-ouderschap toch worden bevolen?

Niet zolang er een strafprocedure loopt wegens een aanslag op het leven, de integriteit of de vrijheid van de andere ouder of van de kinderen, en ook niet wanneer de familierechter zelf gegronde aanwijzingen van huiselijk geweld of gendergeweld ziet. In arrest 1135/2026 waren twee veroordelingen wegens het beledigen en kleineren van de moeder genoeg om het uit te sluiten. Omgang is een aparte vraag, die naar het belang van het kind wordt beslist.

Algemene informatie over het recht zoals het geldt op 15 november 2026 (Burgerlijk Wetboek, artikelen 90, 92, 93, 94, 96, 145, 154 en 156; Ley de Enjuiciamiento Civil, artikelen 748, 770 en 776; Ley Orgánica 1/2025, artikelen 5 en 10; Ley Orgánica del Poder Judicial, artikel 89.9; Verordening (EU) 2019/1111, artikel 7; Haags Verdrag van 19 oktober 1996, artikel 15; arresten van het Hooggerechtshof 427/2026, 1135/2026, 1522/2026 en 1632/2026; statistiek van het Instituto Nacional de Estadística, gepubliceerd op 23 juli 2026). Dit is geen juridisch advies; de zaak van elk gezin hangt af van de eigen feiten en van de betrokken kinderen.

Deze notitie is algemene informatie, geen juridisch advies. Laat u voor uw concrete situatie professioneel adviseren.

Benieuwd wat dit voor uw zaak betekent?

Een eerste consult op kantoor of per video, in een van onze twaalf werktalen.

Consult boeken
#Gezag #Gezinswoning #Alimentatie Delen